Metylokatynon (efedron) –

Organiczny związek chemiczny, aminoketon o działaniu stymulującym na ośrodkowy układ nerwowy.

Jest inhibitorem zwrotnego wychwytu dopaminy i noradrenaliny.

Metylokatynon został otrzymany po raz pierwszy w Niemczech w 1928 roku. W latach trzydziestych i czterdziestych XX wieku w Związku Radzieckim używany był jako stosunkowo efektywny, choć podnoszący puls i ciśnienie lek przeciwdepresyjny pod nazwą Efedron .

Później został jednak wycofany z obrotu w całym ZSRR. Aktualnie jest substancją psychostymulującą używaną na całym świecie, głównie jednak na obszarze dawnego ZSRR, lecz od pewnego czasu również w Polsce .








Metylokatynon nie jest substancją syntetyczną wbrew obiegowej opinii. Wystepuje w przyrodzie w czuwalniaczce jadalnej (Catha edulis), choć w znacznie mniejszym stężeniu niż katyna .

Mimo że efedron ( metkatynon ) sam w sobie nie jest specjalnie niebezpieczny to efekty uboczne jego prymitywnej syntezy okazują się dramatyczne dla zdrowia jego użytkowników.

Efedron otrzymujemy z nierecptowalnych leków (Acatar, Sudafed) za pomocą nadmanganianu potasu,
octu i spirytusu .

Środek zawiera duże ilości związków manganu , a ich nadmiar prowadzi do toksycznych uszkodzeń mózgu .

Nadmanganian jest solą manganu, metalu w niewielkich ilościach koniecznego dla życia, ale w nadmiarze bardzo toksycznego, zwłaszcza dla tkanki nerwowej.

Objawy po dłuższym stosowaniu ( dożylnym ) przypominają chorobę Parkinsona . Uważa się, że zatrucia manganem mogą sprzyjać rozwojowi demencji, schizofrenii .






Pobudzenie wywołane efedronem ma charakter bardziej doznania psychicznego niż pobudzenia ruchowego .
Nie zaburza snu i nie zmniejsza zbytnio łaknienia jak w przypadku amfetaminy .
Działa też krócej i w zależności od drogi przyjęcia i tolerancji .

Pobudzenie jest odczuwalne zwykle od kilku sekund do max 30 min po podaniu dożylnym .

Po podaniu doustnym działanie metylokatynonu rozpoczyna się po ok. 20 minutach i trwa zwykle cztery do maksymalnie sześciu godzin.

Po tym czasie następuje tzw - " zejście " - spadek nastroju i obniżenie nastroju, bezsilność wobec wszystkiego dookoła , ogólne zmęczenie, senność, apatia, brak motywacji do działania, u mężczyzn - impotencja, trudności z oddawaniem moczu. W skrajnych przypadkach, długo zażywany, może prowadzić do psychoz i zaburzeń paranoidalnych.

Metylokatynon jest substancją uzależniającą psychicznie .


Wydalanie pseudoefedryny, która w ciele człowieka podlega metabolizmowi zaledwie w ok. 1% i jest wydalana niemal w całości w postaci niezmienionej z moczem, można przyspieszyć stosując substancje zakwaszające mocz.


Dawkowanie

Dawki mieszczą się pomiędzy 10 mg a 140 mg,


Sposób zażycia:

-dożylnie,
-doustnie

EFEKTY ;

psychiczne:

-lekka euforia,

-pobudzenie,

-wzrost motywacji i chęci do działania,

-empatia i chęć komunikacji z innymi ludźmi,

-rozmowność, niekiedy nawet gadatliwość.

fizyczne:

-szybsze bicie serca,

-zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi,

-zmniejszenie lub brak łaknienia,

-suchość w jamie ustnej (z powodu zmniejszenia wydzielania acetylocholiny wskutek aktywacji receptorów adrenergicznych α1,

-rozszerzenie źrenic,

-przyspieszony i płytki oddech (nie u każdego),

-problemy z erekcją (u mężczyzn),

-problemy z oddaniem moczu (sporadycznie).

Duże ryzyko zdrowotne niesie ze sobą łączenie metylokatynonu z innymi dopalaczami - szczególnie z substancją o nazwie MDPV.

W przypadku metylokatynonu syntezowanego samodzielnie: jeśli synteza została przeprowadzona nieprawidłowo, po zażyciu może dojść do ciężkiego zatrucia związkami manganu, co prowadzi do trwałego uszkodzenia niektórych struktur mózgowia.